લીલી પીળી લાલ પેનમાં કાળી કાળી ગઝલ
એક કુંડલા ગામ અને કલકત્તાવાળી ગઝલ !
અરધું અંગ અને તે ડાબું પત્ની જેવું મળ્યું
જ્યાં લગ કોઇ કોઇ દિન આવે છે સાળી ગઝલ !
કોઇ હાથ હથેળી ઉપર થપ્પડ મારે નહીં
તમને સંભળાઇ તે છે એક હાથની તાળી ગઝલ !
હબસીના નહીં જન્મેલા બાળકનું પહેલું રુદન
હોઇ શકે છે કોઇ દિવસ એક શક્તિશાળી ગઝલ !
વિખેરાઇને શબ્દકોશમા છુપાઇ ગઇ છે ‘કંવલ’
પાને-પાને શોધું છું હું એ નખરાળી ગઝલ !
- ભરત વિંઝુડા
તું ગઝલ લાગે, જો ઊભી હો વ્રુક્ષના ટેકે
ને જો દોડીને જતી હો તો નજમ લાગે છે !
રોજ મળવાનું અને રોજ છૂટાં પડવાનું
અંતમાં પ્રેમ એ ખુદ પરનો જુલમ લાગે છે !
મારી સામે હું તને જોઉં અને લાગે કે
જોઉં દર્પણમાં અને સામે સ્વયમ લાગે છે !
કેમ એકએક ક્ષણે યાદ આવતી તારી
કે ભૂલી જાઉં તો દીધેલી કસમ લાગે છે !
- ભરત વિંઝુડા
જો મળે તો સહુ સમાન મળે
માર્ગમાં જેમ બે કિસાન મળે !
મિત્ર આપી શકે ઊછીનું જે
અન્ય પાસેથી એવું દાન મળે !
દ્વાર ખોલો અને મળે શેરી
જાવ શેરી ઉપર તો શ્વાન મળે !
વાતચીતમાં મળે કવિતા પણ
ને કવિતામાં પણ બયાન મળે !
કઇ તરફ આભમાં જવું ઊંચે
ક્યાં હશે, કોઇ તો નિશાન મળે
કાગળ કલમ ને હાથ બધાં સાધનો જ છે
માણસ રૂપે તો માત્ર આ સંવેદનો જ છે !
દીવાલો ઘરની હોય કે નકશાઓ દેશના
કે મારી લાગણીઓ, બધાં બંધનો જ છે !
માથે લઈને ભાર સતત દોડતા રહ્યા
છે આ બધા ય માણસો કે વાહનો જ છે ?
ઝઘડે છે એકમેકની દૂરતા વિશે સહુ
પોતાના સ્થાન પર તો સહુ સજ્જનો જ છે !
- ભરત વિંઝુડા
