તને બોલાવું…

શ્વાસ લીધો નહીં હવામાંથી
હું વિખુટો પડ્યો બધામાંથી !

બારીએથી મેં વિશ્વ જોયું છે
ઓસરી જોઇ બારણામાંથી !

 
કંઇ અકસ્માત જેમ બનવાનું
કંઇ નહીં થાય શક્યતામાંથી !

આભમાંથી પ્રકાશ રેલાયો
ને ફૂટ્યું છે તિમિર ધરામાંથી !

એક સુખ નીકળ્યું કવિતાનું
આપણી આ બધી વ્યથામાંથી !

- ભરત વિંઝુડા

માર્ગની ને મુકામની રાતો
એટલે કે તમામની રાતો !

હોય જાણે કે રામના દિવસો
હોય જાણે કે શ્યામની રાતો !
 
દીર્ઘ છે દોડવાના દિવસો ને
સાવ ટૂંકી વિરામની રાતો !

એક સરખા જ હોય છે કાયમ
દિવસો કે   ગુલામની રાતો !

સીમ જેવું   જ  કાળું  અંધારું
ના કદી ઓઢે ગામની રાતો !

- ભરત વિંઝુડા

સખી…હાથની એક રેખાને થામી
સખી…તું પરમ પ્રિય પદવીને પામી !

સખી…ક્યાંક ફરકે ધજા ક્યાંક હોઠો
સખી…શબ્દના પણ પગથિયાં પ્રણામી !

સખી…સંતની આંખનું એક સપનું
સખી…ચૌદ ફોજુની ઝીલે સલામી !

સખી…આજ એ દેશ એ વેશ જોવા
સખી…તું સખી નામ ક્યાં જઇને કામી ?

સખી…એક ન્યારા મળ્યાં ઘર ગુરુનાં
સખી…રંગ ઊતરી ગયો ત્યાં બદામી !

- ભરત વિંઝુડા