હોય તું અન્યત્ર ત્યારે હું ગઝલ જેવું લખું
તું લખે છે પત્ર ત્યારે હું ગઝલ જેવું લખું !
હોય તારા નામનાં ઘેરાયેલાં કંઇ વાદળો
હોય એવું છત્ર ત્યારે હું ગઝલ જેવું લખું !
શ્વાસમાં આવીને ઊતરી જઇ અને નાભિ સુધી
ધબકતું સર્વત્ર ત્યારે હું ગઝલ જેવું લખું !
ક્યાં રહું ને ક્યાં વસાવું ગામ કંઇ નક્કી નહીં
અત્ર અથવા તત્ર ત્યારે હું ગઝલ જેવું લખું !
તું અને તે આ અને પેલું બધું અંદર ઘૂમે
થઇ અને એકત્ર ત્યારે હું ગઝલ જેવું લખું !
- ભરત વિંઝુડા
હો ઊંચે એવી રીતે આવકારવા દોડું
દ્વાર ખખડે અને હું છત ઉઘાડવા દોડું
માર્ગમાં આવતી નદીને ઠેકવા દોડું
આમ સામા કિનારા સુધી ઊડવા દોડું
કોઈ પણ અર્થ વિણ અપાર દોડ દુનિયાની
હુંય થાકી જઈને ક્યાંક બેસવા દોડું
જે જગ્યાએ અવાજ તારો આવીને અટક્યો
ત્યાં સુધી જઈને તારી સાથે બોલવા દોડું
શહેરમાં આમ તેમ દોડનાર જણમાંથી
બહાર નીકળીને ક્યાંક ભાગી છૂટવા દોડું
- ભરત વિંઝુડા
કોરા કાગળ પર લીટી દોરે સખી
ને અમે એ માપની પંક્તિ લખી !
ચીતરે કંઈ એમ એનો એક હાથ
જેમ ઝૂલે વૃક્ષની એક ડાળખી !
આંખ ખોલું તો મને દેખાય એ
એ કે જેને મેં હૃદયથી નીરખી !
એક વાદળ એમ ચાલ્યું જાય છે
આભમાં, જાણે કે જળની પાલખી !
કેમ પાણીમાંથી છૂટું પાડવું
એક આંસુનાં ટીપાંને ઓળખી
- ભરત વિંઝુડા
જાગતો હોઉં છું હું અંદરથી
જીવતો હોઉં છું હું અંદરથી !
બહારથી દ્વાર કોણ બીડે છે
ખૂલતો હોઉં છું હું અંદરથી !
છેક અંદર જુઓ તો દેખાશે
ચીંધતો હોઉં છું હું અંદરથી !
સાથે બેઠાં તે રહી ગયાં પાછળ
દોડતો હોઉં છું હું અંદરથી !
શબ્દથી સ્પર્શથી ય આગળ જઇ
ચાહતો હોઉં છું હું અંદરથી !
મારું આકાશ થઇ ગયો છું હું
ઊડતો હોઉં છું હું અંદરથી !
કોઇ અંદર જવાબ આપે છે
પૂછતો હોઉં છું હું અંદરથી !
- ભરત વિંઝુડા
એક મુઠ્ઠી રોજ ઊંચાઈ વધે છે
આપણી વચ્ચેની એક ખાઈ વધે છે !
માત્ર માણસ જાતની વસ્તી વધે નહીં
હિંદુ મુસ્લિમ શીખ ઈસાઈ વધે છે !
તું મને કંઇ દાનમાં આપે છે ત્યારે
તારી ને મારી અમીરાઈ વધે છે !
તું મધુર વચનોથી જીતી લે છે સૌને
એમ તારી પાસે મીઠાઈ વધે છે !
ભીડ ભરચક ચારેબાજુ છે છતાં પણ
કઇ દિશામાં મારી તનહાઈ વધે છે !
જ્યાં સુધી અજવાસ ફેલાઈ રહ્યો છે
માત્ર ત્યાં લગ મારી પરછાઈ વધે છે !
- ભરત વિંઝુડા
સૂર્ય ઊગ્યો ને કૂવામાં સહેજ અજવાળું થયું
એમ આ ઘરના ખૂણામાં સહેજ અજવાળું થયું !
ટેરવાઓ સ્પર્શતાં એનામાં થઇ વીજળી પસાર
ને પછી મારી ભૂજામાં સહેજ અજવાળું થયું !
એમ અંધારું ઉતરતું જાય જલતી જ્યોતમાં
સાંજ પડતાં તો દીવામાં સહેજ અજવાળું થયું !
સહેજ અંધારું થયું છે મારા પડછાયા સમું
જ્યારે સામેની દિશામાં સહેજ અજવાળું થયું !
આંખ બીડીને સતત બેસી રહેલાં આપણે
શું ખબર, ક્યારે ગૂફામાં સહેજ અજવાળું થયું !
- ભરત વિંઝુડા
કાદવમાં ખીલ્યું એક કમળ તારી કૃપા છે
છે તે ય વળી ક્ષેમ કુશળ તારી કૃપા છે !
છે તારી કૃપા આભ ઉપર, ધરતી નીચે પણ
વચ્ચે ય અહીં સાવ અકળ તારી કૃપા છે !
ફેલાવ્યા વગર હાથ હથેળીમાં મળેલું
કંઇ ભાગ્ય રૂપે, એવી સરળ તારી કૃપા છે !
જળમાં હું લઇ નાવ અને ઘૂમી રહ્યો છું
રહી જાય જરા દૂર વમળ તારી કૃપા છે !
છે જીર્ણ ભીંતો ઘરની છતાં ઊભી અડીખમ
આ ઘરની ઉપર કેવી સબળ તારી કૃપા છે !
- ભરત વિંઝુડા
ખૂબસૂરત હોય તે આવું કરાવે છે ફકત
જેવી રીતે ધ્યાન તું તારું ધરાવે છે સતત !
એક સાથે એક નહીં પણ બે ક્ષણો આબાદ થઇ
આપણે પાસે છીએ એવો મજાનો છે વખત !
નામ દીધાં વિણ હું પાડું સાદ તે સૌ સાંભળે
માત્ર એમાં તું મને આપે છે હોંકારો તરત !
તારી બાજુમાં છે એમ જ મારી બાજુમાં ય છે
કેટલા મૂશ્કેલીમાં મૂકે છે આપણને જગત !
હું મુલાયમ છું તો તું માસુમ છે એ વાતમાં
છે ભૂમિકા જેની ત્રીજા નંબરે તે છે સખત !
શેરીએ ઊભા રહી જોયા કરું છું આવ-જા
જે અહીંથી જાય છે તેઓ ય આવે છે પરત !
નામ તારું છે સરિતા એટલે વહી જાય છે
સ્થિર છું હું એથી મારું નામ રાખ્યું જડભરત !
- ભરત વિંઝુડા
રીત મારી રિવાજ તારો છે
બેઉ વચ્ચે સમાજ તારો છે !
શબ્દમાંથી ય સંભળાઈ જશે
સાવ નોંખો અવાજ તારો છે !
રોજ તારા ચરણને સ્પર્શું છું
મારા માથેનો તાજ તારો છે !
પ્રેમ મારો છે પ્રાથમિક અને
એના ઉપર રિયાઝ તારો છે !
બસ ખીલી મુરઝાઈ જાવાનું
આ તે કેવો મિજાજ તારો છે ?
તારી સુંદરતાને કોઈ ડાઘ લાગી જાય નહીં
તું બહુ માસુમ મુલાયમ છે, તને સ્પર્શાય નહીં !
તું નજીક આવી અને બોલે કે કંઈ બોલાય નહીં
અર્થ એનો એ જ છે કે વાત પૂરી થાય નહીં !
કોઈ આવીને પૂછે કે શું થયું તો શું કહું
જે તને સમજાય છે એ કોઈને સમજાય નહીં !
આવ, કોઈ ઘર બનાવીને રહીએ કે અહીં
પંખીઓ માળો કરે છે તે વિષય ચર્ચાય નહીં !
વાહનો ટકરાય છે તે માર્ગ ઉપર માણસો
આવ જા કરતાં રહે પણ એ રીતે અથડાય નહીં !
પળ પછી પળ, દિન પછી દિન વીતતાં હોવાં છતાં
આપણી પાસે નથી ને આ સમય જીવાય નહીં !
- ભરત વિંઝુડા
